بارداری مول

بارداری مولار

بازدیدها: 607

بارداری مولار چگونه ایجاد می شود؟

بارداری مولار که در اصطلاح عامیانه به آن، بچه خوره می گویند حالتی است که در آن مادران معمولا علائم بارداری را دارند و بعد از انجام آزمایش خون متوجه تیتر بالای بتا می شوند اما بعد از مراجعه جهت انجام سونوگرافی جنین وجود نداشته و فقط بافت غیرعادی جفت دیده می شود که با سرعت بالایی در حال رشد است. در واقع تخمک لقاح یافته کاملی وجود ندارد که به جنین تبدیل شود. در بارداری مولار معمولا اسپرم با تخمکی که فاقد کروموزوم و ماده ژنتیک است، ترکیب شده و شروع به رشد ناقص می کند. در واقع هیچ یک از کروموزوم های مادری وجود ندارد و فقط کروموزوم های پدری تکثیر شده اند. این تکثیر فقط منجر به تولید جفت می شود که سلول هایش به صورت سرطانی در حال تکثیر هستند. در سونوگرافی تصویر جفت به صورت خوشه انگور یا نمای توده برفی مشاهده می شود. در واقع اصطلاح هیداتی فرم در بارداری مولار به ماهیت درون این خوشه که حالت آبکی دارد اشاره می‌کند.

عوامل خطرناک در بروز بارداری مولار

  • سابقه قبلی بارداری مولار
  • نژاد
  • دو سر طیف سنی (بارداری زیر سن ۱۸ سال و بالای سن ۴۰)
  • کمبود برخی ویتامین ها

علائم بالینی

  • آمنوره و قطع قاعدگی (نشانه حاملگی است)
  • خونریزی رحمی و لکه بینی
  • تهوع و استفراغ
  • کاهش هورمون محرک تیروئید
  • رشد رحم سریع تر از حد مورد انتظار
  • وجود یک نوع کیست به نام کیست های تکالوتئین که با افزایش هورمون hcg به وجود می آیند.
  • پره اکلامپسی یا مسمومیت بارداری

این علائم در حاملگی مولار کامل شدت بیشتری نسبت به نوع ناقص دارد.

تشخیص حاملگی مولار

با استفاده از آزمایش خون و ادرار و سونوگرافی می توان حاملگی مولار را تشخیص داد. در روش آزمایش خون میزان سرمی هورمون بتا hcg را می سنجند. این میزان در مول کامل، بسیار فراتر از حد مورد انتظار در بارداری طبیعی است. اما باید دقت شود گاهی این مقادیر بالا ممکن است باعث نتیجه منفی کاذب در تست های ادرار شوند که به آن اثر قلاب می گویند. در مول ناقص میزان هورمون بتا hcg تقریبا در محدوده بارداری طبیعی است. پس ژامایش خون نمی تواند روش مطمئنی برای تشخیص باشد از این رو بیشتر از سونوگرافی استفاده می شود.

اقدامات لازم بعد از تشخیص

اغلب حاملگی های مولار منجر به سقط می شود اما اگر سقط اتفاق نیفتد، به محض تشخیص مول باید کورتاژ یا ساکشن جهت دفع بافت مول انجام شود. برای درمان مول ها از روش تخلیه مول با کورتاژ ساکشنی استفاده می شود. بعد از تخلیه باید به مادران گروه خونی منفی که همسرانی با گروه خونی مثبت دارند، گلوبولین ایمیون آنتی D یا همان آمپول روگام تجویز شود. همچنین در زنانی که تمایل به باروری ندارند می توان هیسترکتومی (درآوردن رحم) انجام شود.

پس از تخلیه مول علاوه بر این که باید نمونه هایی از محصولات بارداری جهت بررسی پاتولوژیک ارسال شود، بلکه نیاز به نظارت هم هست به این صورت که بعد از تخلیه در عرض ۴۸ ساعت ابتدایی میزان هورمون بتا سنجیده می شود.سپس تا زمانی که کاهش پیشرونده بتا ادامه داشته و در نهایت به حد غیر قابل سنجش و صفر برسد، هر ۱ الی ۲ هفته سنجش بتا انجام می شود. بعد از آن هر ماه به مدت ۶ ماه بتا سنجیده می شود. در این زمان باید حتما از روشی برای جلوگیری استفاده شود تا بارداری اتفاق نیافتد. زیرا با این اتفاق هم احتمال رخ دادن مجدد بارداری مولار بالاست هم این که سنجش بتای نظارتی بعد از تخلیه با مشکل مواجه خواهد. میانگین زمانی لازم برای صفر شدن بتا در مول کامل ۹ هفته و در مول ناقص ۷ هفته است.

در مواردی که سلول های مولار رشد غیرطبیعی و سرطانی داشتند گاهی اوقات شیمی درمانی هم انجام می شود. از این رو گاهی اوقات ۶ ماه تا یک سال بعد هم نیاز به پیگیری هست.